سفرنامه‌ى رابى بنيامين به عنوان يك سند تاريخى معتبر به شهرت رسيد . اين اثر به بيش‌تر زبان‌هاى مدرن دنيا ترجمه شده است و به علت مطالب متنوع و فراوان ، يك منبع غنى براى تحقيق در تاريخ قرون وسطا بوده و هنوز نيز معتبر است . مورخين بسيارى چه يهود و چه غير يهود از اين سفرنامه بهره مىگيرند . اولين گروه عبارتند از روبرتسون « 1 » ( قرن 18 ) ، و گيبون « 2 » ( در نيمه‌ى دوم قرن 18 ) در آثار خود ، آيش هورن « 3 » و بسيارى ديگر كه آشر در بخش كتاب‌شناسى سفرنامه از آن‌ها نام برده است . از ميان مورخين يهودى از زمان ويرايش و چاپ سفرنامه‌ى آشر مىتوان گرتز را مهم‌ترين آن‌ها به شمار آورد كه در آثار بزرگ تاريخى خود نوشته‌هاى رابى بنيامين را مأخذ قرار داده است . اما تقريبا همزمان با گرتز يك مخالف سرسخت عليه رابى بنيامين پيدا شد به نام يعقوب ساپير « 4 » . ساپير كه تلمودشناسى مشهور بود ، در اورشليم زندگى مىكرد و هيچ شغل دولتى نداشت ، او به تنهايى و با خرج خود به نقاط دوردست دنيا سفر كرد . مخالفت او با نوشته‌هاى رابى بنيامين ما را وادار مىكند كه با او به مجادله بپردازيم .

--> ( 1 ) . Robertson . ( 2 ) . Gibbon . ( 3 ) . Eichhom ( 4 ) . Saphir ( نيمه‌ى دوم قرن 19 ) به كشورهاى مصر ، عربستان ، هند شرقى و استراليا سفر كرده است . او سفرنامه‌ى خود را در دو جلد تنظيم كرده ، كه جلد اول در لوك ( Lyck ) در سال 1866 به نام ابن ساپير به چاپ رسيد . پس از آن پدر نيز نام قبلى خود را تغيير داد . ساپير ديده هاى خود را بسيار خوب نقل كرده است . زبان و ادبيات عبرى را به خوبى مىدانست ، اما تاريخ و جغرافى براى او عرصه‌ى ناشناخته‌اى بود و به هيچ عنوان منتقد تيزبين و خوبى به حساب نمىآمد .